Συνεχίζοντας την ενασχόληση με τα συναισθήματα στο σχολικό όμιλο «Κοινωνική και συναισθηματική μάθηση», για τη μετάβαση από τη λύπη στη χαρά, τα παιδιά κλήθηκαν με τη σειρά να συμπληρώσουν προφορικά τις φράσεις «Λυπάμαι όταν…» και «Χαίρομαι όταν…». Όσοι συμφωνούσαν με την κάθε δήλωση πλησίαζαν το παιδί που την έκανε, σαν μια μεγάλη αγκαλιά. Όσοι διαφωνούσαν απομακρύνονταν. Ήταν εύκολο έτσι να διαπιστώσουν τα παιδιά πόσο πολύ μοιάζουν μεταξύ τους και σε πόσα λίγα πράγματα διαφέρουν.
Έπειτα, μέσα από μια δραστηριότητα ενεργητικής ακρόασης, ελέγξαμε πόσο εύκολο είναι να ακούμε τον άλλο. Κάθε παιδί μοιράστηκε με το ζευγάρι του μια χαρούμενη εμπειρία του και κάθε ζευγάρι έπρεπε να αφηγηθεί την ιστορία του ζευγαριού του στην ολομέλεια. Άλλοι αναφέρθηκαν μόνο στην κεντρική ιδέα της ιστορίας κι άλλοι θυμόντουσαν πολλές λεπτομέρειες. Το σίγουρο είναι ότι όλοι κάτι άκουσαν, γεγονός που φάνηκε και στο τέλος, όταν ρωτήθηκαν ποιανού συμμαθητή ή συμμαθήτριας η ιστορία αναφερόταν σε συγκεκριμένα στοιχεία.
Στη δεύτερη συνάντησή μας επικεντρωθήκαμε σε όσα μας κάνουν χαρούμενους/ες και συχνά δεν κοστίζουν. Με τούτη την αφορμή οι μαθητές και οι μαθήτριες κατέγραψαν σε ομάδες τις ιδέες τους.
Μετά από ψηφοφορία, δημιουργήθηκε «Το αλφάβητο της χαράς και της προσφοράς», το οποίο περιέχει για κάθε γράμμα της αλφαβήτας κάτι που μας κάνει χαρούμενους και μπορούμε να χαρίσουμε στους άλλους. Για κάποια γράμματα είχαμε πολλές ιδέες, άλλα μας δυσκόλεψαν αρκετά. Πώς όμως θα αναπαριστούσαμε αυτές τις λέξεις; «Το αλφάβητο της χαράς και της προσφοράς» πήρε μορφή μέσα από τις δυνατότητες του Flexclip, καθώς παρέχει μία μεγάλη δεξαμενή σύντομων βίντεο, από τα οποία τα παιδιά με ψηφοφορία επέλεξαν για κάθε λέξη το απόσπασμα που προτιμούσαν. Αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας το βιντεάκι μας.